Resekcja mankietowa żołądka czy Ozempic

Resekcja mankietowa żołądka czy Ozempic

Jak to badano

Przeprowadzono badanie w pojedynczym szpitalu. Dorosłych pacjentów z otyłością przydzielono do grupy poddanej resekcji mankietowej SG (n = 36) lub otrzymującej tygodniowy Ozempic (n = 35) na podstawie wspólnego podejmowania decyzji. Ozempic podawano przez planowany okres 24 tygodni, po którym kontynuacja lub przerwanie leczenia zależały od preferencji pacjenta. Głównymi punktami końcowymi były procentowa całkowita utrata masy ciała (%TWL) oraz zmiany wskaźnika masy ciała (BMI) w 1., 3., 6. i 12. miesiącu. Oceniano też zmiany parametrów metabolicznych.

Kluczowe ustalenia

Grupa operowany osiągnęła znacznie większą utratę masy ciała we wszystkich punktach czasowych. Po 12 miesiącach średnie %TWL wynosiło 29% dla SG w porównaniu z 11% dla Ozempic. Średni BMI zmniejszył się z 33 ± 2,8 do 24 ± 2,6 kg/m² w grupie SG oraz z 32,0 ± 2,6 do 28 ± 4,0 kg/m² w grupie Ozempic. Obie grupy wykazały poprawę parametrów metabolicznych, ale SG wiązała się z większymi redukcjami triglicerydów i większymi wzrostami cholesterolu frakcji HDL.

Co z tego wynika?

SG osiągnęła większą utratę masy ciała i większą poprawę triglicerydów oraz cholesterolu HDL w porównaniu z semaglutidем. Semaglutid był skuteczny w trakcie leczenia, ale wielu pacjentów doświadczyło ponownego przyrostu masy ciała po zaprzestaniu terapii.

PRAKTYCZNE WNIOSKI

Pacjenci z otyłością, którzy kwalifikują się do leczenia, mogą wybierać między SG a terapią semaglutidем na podstawie indywidualnych preferencji, profilu ryzyka i oczekiwań co do długoterminowych wyników. SG zapewnia większą i bardziej trwałą utratę masy ciała, ale wiąże się z większym obciążeniem związanym z zabiegiem chirurgicznym. Semaglutid może być dobrą alternatywą dla pacjentów preferujących leczenie nieinwazyjne, jednak należy wziąć pod uwagę ryzyko ponownego przyrostu masy ciała po zaprzestaniu terapii.

OGRANICZENIA

Wyniki tego badania mogą nie mieć zastosowania u pacjentów z BMI poza zakresem 30-35 kg/m² lub z ciężkimi chorobami współistniejącymi, które mogły stanowić przeciwwskazania do udziału w badaniu.